Tak nie, tak tak, a może tak? – część 1.

Tak nie, tak tak, a może tak? – część 1.

Gry, o których piszę poniżej prawdopodobnie zna każdy lektor pracujący z dziećmi. Dlaczego jednak u jednych lektorów  przynoszą one świetne efekty dydaktyczne i dzieci je lubią, a u innych niekoniecznie? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie pokazując:

no-987087_1280

czego unikać, aby obronić ćwiczenie, czyli TAK NIE!

 

co jest ważne i co robić, aby wyszło, czyli: TAK TAK!

 

bulb-1293332_1280

 

Zaproponuję też ambitną modyfikację znanego ćwiczenia, bo A MOŻE TAK?  Zaczynamy!

 

„LATAJĄCA MASKOTKA”

czyli zadając pytanie rzucamy maskotką (można też użyć piłki) do dziecka, które ją łapie i odpowiada na zadane pytanie. W pierwszym etapie nauki będą to pewnie takie pytania jak What’s your name?, How old are you? czy How are you? , potem warto dodawać pytania z działu, który aktualnie uczymy np. Do you like …?, Have you got …?, Can you …?, etc.

no-987087_1280

  • Rzucamy do dzieci po kolei. Gdy kolejność jest przewidywalna, dzieci wiedzą, kto będzie pytany następny – wtedy trudno jest utrzymać ich zainteresowanie, bardziej aktywne maluchy zajmą się sobą ;)
  • Akceptujemy jednowyrazowe odpowiedzi.
  • Nie chwalimy.
  • Zachowujemy kamienną twarz (to bardzo zniechęca dzieci).

 

  • Stosujemy element zaskoczenia – czyli rzucamy w przypadkowej kolejności, warto też czasami dla zmyłki rzucić dwa razy pod rząd do tego samego dziecka. To zadziwia i niejednokrotnie rozbawia dzieci i daje powód, aby uważać nawet wtedy, gdy jego kolej już była.
  • Wyrażamy zachętę poprzez uśmiech, pochwałę, wyrażenie choć małej aprobaty.
  • Jeśli dziecko odpowiada nam jednym słowem, zachęcamy do odpowiedzi zdaniem poprzez powiedzenie początku zdania lub / i gest wyciągniętej ręki (który to sugeruje dziecku, że jeszcze czegoś od niego chcemy). Przykładowy dialog mógłby wyglądać tak:
    T: What’s your name?
    S: …….
    T: My …
    S: (dziecko powinno odpowiedzieć zdaniem, jeśli je oczywiście zna) My name’s Tomek.
    Jeśli jednak nam nie odpowiada zdaniem to znów dajemy początek tylko trochę dłuższy:
    T: My na… .

Jeśli będziemy konsekwentni, to po jakimś czasie dzieci będą nam pięknie odpowiadać zdaniami.

 

bulb-1293332_1280

  • Stosujemy tę zabawę na początku każdych lub prawie każdych zajęć, stosując nie tylko aktualnie ćwiczone struktury i słownictwo, ale także te wcześniej poznane – jest to świetna i krótka powtórka, która nie dopuszcza do zapomnienia przez dzieci wcześniej poznanego materiału.
  • Możemy też podnieść poprzeczkę poprzez łącznie poznanych struktur ze słownictwem, które pojawiło się w innych działach, np. jeśli z pytaniami Do you like …? było wprowadzane słownictwo związane z jedzeniem, to na dalszym etapie warto coś tu zmodyfikować, np. zapytać o zabawki, albo dodać przymiotniki.
  • Jeśli dzieci będą już potrafiły odpowiadać na pytania, niech próbują same je zadawać. Wystarczy , że powiemy Ask him / her about … i zamodelujemy, a po kilku razach dzieci będą wiedziały , o co nam chodzi.
  • Plus oczywiście uwagi jak wyżej :-) Jeśli faktycznie będziemy stosować tę zabawę systematycznie, to dzieci zdecydowanie lepiej opanują materiał z całego roku i będą się nim posługiwać z dużo większą swobodą – różnica pomiędzy grupami, w których stosowaliśmy regularnie tą technikę, a grupami, w których jej nie wykorzystywaliśmy będzie znacząca.

 

„GŁUCHY TELEFON”

no-987087_1280

 

  • Siedzimy z dziećmi w kółeczku, trzymamy obrazki i szepczemy najbliżej siedzącemu dziecku słowo z obrazka.
  • Dzieci przekazują sobie słowo.
  • Ostatnie dziecko mówi słowo głośno.
  • Lektor nie pokazuje obrazka dzieciom.

 

  • Powtarzamy słownictwo w postaci zdań (chyba, że już je na tyle znają, że nie jest to niezbędne).
  • Ustawiamy dzieci w dwóch rzędach – dzięki podziałowi na dwie grupy lepiej wykorzystujemy czas, dzieci więcej mówią, nie czekają tak długo na swą kolej, a więc łatwiej nam utrzymać ich zainteresowanie.
  • Na końcu rzędów kładziemy na podłodze obrazki przedstawiające zdania, które chcemy przećwiczyć.
  • Modelujemy z pomocą klasowej maskotki, np. misia, co mają zrobić dzieci.
  • Mówimy zdanie powiązane z jednym z obrazków leżących na podłodze (np. I’ve got a Teddy Bear. lub I like bananas. – uczenie w kontekstach zdaniowych jest dużo skuteczniejsze) – każda z grup dostaje inne zdanie.
  • Dzieci szepczą zdanie. Ostatnie dziecko z danego rzędu przynosi obrazek i mówi nam zdanie, a następnie staje jako pierwsze w rzędzie.

 

bulb-1293332_1280Gramy w tę grę podobnie jak w wyżej przedstawionym wariancie z następującą różnicą:

  • Mamy dwa komplety obrazków (może to być np. zestaw flashcards i ksero obrazków z podręcznika, ale muszą to być dwa zestawy przedstawiające te same rzeczy).
  • Jeden komplet leży na stoliku / krzesełku koło nas, a drugi na końcu rzędów.
  • Pierwsze dzieci z każdego rzędu biorą po jednej karcie leżącej na stoliku / krzesełku i szepczą zdanie następnemu dziecku w swoim rzędzie (tu przyda się „wielkie ucho” lektora kontrolujące i ew. korygujące produkcję dzieci – przecież nie chcemy, aby błędnie powtarzały ;)
  • Ta wersja gry ma tę przewagę nad wcześniejszą, iż dzieci są bardziej zaangażowane – mają bowiem możliwość wyboru obrazka, jest też więcej produkcji, a nie tylko powtarzania.

 

Jeśli macie swoje pomysły na „podrasowanie” tych zabaw – podzielcie się w komentarzu. Kolejne pomysły już wkrótce!

 

Submit a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


Bestes Replica Uhren Replique Montres Replicas de relojes suizos Rolex Replica Orologi Longines Replica